Ewangelia Mateusza jest chyba najbardziej systematyczna z czterech Ewangelii, więc dobrze nadaje się do czytania rozdział po rozdziale, a nie wyrywkowo. Poniżej wpisy opublikowane do tej pory, w kolejności, w jakiej pojawiają się w tekście. Kazanie na Górze (rozdziały 5-7) jest już kompletne, a seria wchodzi teraz w cykl cudów i uzdrowień z rozdziałów 8-9. Będzie dalej rozwijana aż do opisu męki i zmartwychwstania w rozdziałach 26-28.
Dlaczego to poganie pierwsi rozpoznają znak, a uczeni w Piśmie w Jerozolimie zostają na miejscu.
Trzy pokusy na pustyni i to, jak Jezus na każdą z nich odpowiada tym samym: cytatem z Pisma.
Dlaczego Jezus zaczyna głosić w Galilei, na uboczu, a nie w centrum religijnej władzy.
Dlaczego Piotr, Andrzej, Jakub i Jan zostawiają sieci natychmiast, bez negocjacji.
Osiem błogosławieństw, które wywracają do góry nogami to, co świat uznaje za sukces.
Dlaczego Jezus mówi „jesteście", nie „starajcie się być", i dlaczego światło z natury się nie chowa.
Dlaczego Jezus przyszedł nie znieść Prawo, lecz je wypełnić, i co to właściwie znaczy.
Dlaczego Jezus przesuwa granicę grzechu z czynu do samego gniewu, i dlaczego pojednanie ma pierwszeństwo przed ofiarą.
Dlaczego grzech cudzołóstwa zaczyna się już w spojrzeniu, i dlaczego „tak, tak" wystarczy zamiast przysięgi.
Od „oko za oko" do miłości nieprzyjaciół — jedno z najtrudniejszych wezwań w całym kazaniu.
Dlaczego lewica nie ma wiedzieć, co czyni prawica, i kto naprawdę widzi dawanie w ukryciu.
Dlaczego Jezus każe wejść do zamkniętej komory, i dlaczego wielość słów nie działa jak zaklęcie.
Dlaczego Modlitwa Pańska zaczyna się od tego, co Boże, zanim przejdzie do próśb.
Dlaczego post ma być niewidoczny dla otoczenia, żeby jego prawdziwym adresatem pozostał tylko Bóg.
O skarbach, które rdzewieją, i o dwóch panach, którym nie da się służyć naraz.
O ptakach, które nie sieją, liliach polnych piękniejszych niż Salomon, i o tym, żeby nie pożyczać zmartwień z jutra.
O wytrwałości w modlitwie, o dobrym Ojcu, i o Złotej Zasadzie, która streszcza cały zakon.
Dlaczego popularność szerokiej drogi jest zwodnicza, i dlaczego wąską drogę trzeba znaleźć.
Dlaczego kryterium rozpoznania fałszywego proroka jest praktyczne, nie teoretyczne.
Dlaczego prorokowanie i cuda czynione w imieniu Jezusa nie zastępują pełnienia woli Ojca.
Ostatnia przypowieść Kazania na Górze — o fundamencie, który wytrzymuje burzę.
Dlaczego Jezus dotyka trędowatego zamiast uzdrowić go samym słowem.
O wierze rzymskiego setnika, u którego Jezus nie znalazł sobie równej w całym Izraelu.
O uzdrowieniu, które od razu prowadzi z powrotem do codziennej gościnności.
Dlaczego Jezus chłodno odpowiada na entuzjastyczną deklarację uczonego w Piśmie.
Dlaczego Jezus pyta o wiarę, zanim uciszy burzę, nie po tym, jak jezioro się uspokoiło.
Dlaczego mieszkańcy miasta proszą Jezusa, żeby odszedł, zamiast się cieszyć.
Dlaczego Jezus najpierw mówi o przebaczeniu, a dopiero potem uzdrawia, żeby udowodnić swój autorytet.
Dlaczego Jezus je z celnikami i grzesznikami, i co znaczy „miłosierdzia chcę, a nie ofiary".
O cenie trzydziestu srebrników i o tym, że zdrada rzadko bierze się znikąd.
Dalsze fragmenty rozdziału 9, przypowieści (rozdział 13) i Wielki Tydzień w przygotowaniu.