Nie będziesz miał innych bogów obok mnie (2 Mż. 20:2-3)

„Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał innych bogów obok mnie.”

Nie będziesz miał innych bogów obok mnie. Przykazanie to jest wieczne. Cóż zatem znaczy, że mamy nie mieć innych bogów obok mnie? Uznajemy Jezusa Chrystusa jako Pana naszego życia, naszej osoby, i wielbimy tylko Boga Wszechmogącego, który przez niego się objawił jako Syn Boży.

Inni bogowie, pisani małą literą, to wszystkie rzeczy, które odciągają naszą uwagę od Pana Boga. Wszystko co staje się dla nas ważniejsze niż Pan, jest zagrożeniem. Szczególnie w dzisiejszych czasach, ludzie mogą mieć czego tylko zapragną. Tak ważne jest, aby nasze serce było we właściwym miejscu. “Albowiem gdzie jest skarb twój – tam będzie i serce twoje.” Mt. 6:21 Przestrzeganie tego bardzo ważnego przykazania jest wołaniem, abyśmy byli “w tym świecie”, lecz nie “z tego świata”. 

Nie troszczcie się (Mt. 6:24-34)

“Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego.” Mt. 6:33

Nikt nie może dwom panom służyć. Nie można służyć jednocześnie Bogu i temu światu. Pan Jezus naucza nas, że aby służyć Bogu, musimy być solą i światłością tego świata. Mamy nie żyć według jego modły, lecz nasza światłość ma tak świecić, aby inni ludzie widzieli nasze dobre uczynki i chwalili Ojca, który jest w niebie. (Mt. 5:13-16)

W dzisiejszej ewangelii Pan Jezus mówi nam byśmy się nie troszczyli. On wie, że będąc na tym świecie ciężko jest nam nie myśleć o jego codziennych problemach i znojach. Nasze fizyczne ciała mają swoje potrzeby. Musimy jeść, pić, ubierać się. Pan Jezus wie, jak bardzo troski o te potrzeby mogą nas odciągać od Boga. Dlatego aż pięciokrotnie powtarza nam “nie troszczcie się.”:

Pojmanie Jezusa (Mt. 26:47-56)

“Gdyż oręż nasz, którym walczymy, nie jest cielesny, lecz ma moc burzenia warowni dla sprawy Bożej; nim też unicestwiamy złe zamysły.” 2 Kor. 10:4

Pojmanie Jezusa ma miejsce wieczorem, w ogrodzie Getsemane, z dala od tłumów. Arcykapłani nie chcą narazić się ludowi. Pan Jezus zostaje zdradzony i opuszczony przez najbliższych sobie na ziemi ludzi.

Powołanie pierwszych uczniów (Mt. 4:18-25)

“A których przeznaczył, tych i powołał, a których powołał, tych i usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych i uwielbił.” Rz. 8:30

“Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną.” Obj. 3:20

Jeżeli jesteśmy przeznaczeni do Królestwa Bożego, przyjdzie dzień, że Jezus nas znajdzie i zawoła. Słuchajmy uważnie!