Budujcie dom wasz na opoce (Mt. 7:24-29)

“Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy.” J. 14:23

Dzisiaj omawiamy ostatnie już wersety kazania na górze. Udokumentowane w blisko trzech rozdziałach ewangelii Mateusza, Słowa naszego Pana, Jezusa Chrystusa, nauczają nas jak żyć i postępować. Tak niewiele słów, a tak głębokie znaczenie, że pisano na podstawie tego tekstu całe tomy analiz i komentarzy.

Każdy budowniczy wie, że fundament jest najważniejszym elementem każdej budowli. Od tego jak mocny będzie fundament, zależy czy budowla przetrwa zmienne warunki otoczenia. Jeśli fundament jest mocny i solidny, konstrukcja ostoi się nawet przy największych sztormach. Słaby fundament doprowadzi zawsze do budowlanej katastrofy.

Zakończeniem kazania na górze jest podobieństwo o dwóch mężach. Obaj budują domy. Mądry mąż buduje swój dom na opoce, natomiast mąż głupi jako fundamentu domu używa piasku. Kiedy przychodzą ulewne deszcze i huragany, dom męża mądrego stoi niewzruszony. Natomiast dom zbudowany na piasku ulega zupełnemu zniszczeniu. 

O Dobrym Samarytaninie (Łk. 10:25-37)

Podobieństwo o dobrym Samarytaninie może być jednym z najczęściej błędnie interpretowanych fragmentów Nowego Testamentu. 

Kim są Samarytanie? Jest to niewielka grupa etniczno-religijna, zbliżona w wierzeniach do judaizmu. W dniu dzisiejszym żyje niewiele ponad 700 osób należących do tej grupy. Byli wzgardzani przez Żydów, którzy uważali ich za apostatów, czyli odstępców od wiary.

Jako naśladowcy Jezusa, oczywiście, że naszym celem na ziemi jest czynić dobro. Wielką rzeczą jest pomoc bliźniemu. W ewangelii Mateusza czytamy tak:

Podobieństwo o dziesięciu pannach (Mt. 25:1-13)

“Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, a poznanie Świętego – to rozum.” Prz. 9:10

Każde królestwo musi mieć przynajmniej dwa elementy: króla i poddanych. Tak też jest w przypadku królestwa niebieskiego. Króluje w nim Jezus Chrystus, który ma swoich wiernych. Dzisiejsze podobieństwo mówi nam o dniu, w którym Syn Człowieczy, czyli Pan Jezus przyjdzie ponownie na świat. Czeka na niego dziesięć panien. W Biblii wielokrotnie używana jest analogia, że królestwo niebios porównane jest do małżeństwa. Zbawiciel jest umiłowanym mężem, a Kościół jego oblubienicą. Dopiero kiedy jesteśmy z nim połączeni, osiągamy pełnię miłości. “Bo mąż jest głową żony, jak Chrystus Głową Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem.” Ef. 5:23

O owczarni (J. 10:1-10)

“Ja jestem drzwiami; jeśli kto przeze mnie wejdzie, zbawiony będzie i wejdzie, i wyjdzie, i pastwisko znajdzie.” J. 10:9

Owce są zwierzętami znanymi z tego, że bardzo przywiązują się do głosu. Młode owieczki słyszą i odpowiadają na głos swojej matki. Podobnie przywiązują się do głosu swojego pasterza. Pasterz nadaje swoim owcom imiona, a one przychodzą kiedy słyszą jego wołanie. Nie reagują na wołanie obcego, ponieważ nie znają jego głosu. 

Stworzenie Świata (1 Mż 1:1-31)

“Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają.” Ps. 24:1

Dzisiaj odbędziemy daleką podróż w czasie, cofniemy się do samego początku. Zapoznamy się z długim fragmentem, ale bardzo ważnym, bo odpowiadającym na pytania, które każdy z nas sobie kiedyś zadawał. Skąd jesteśmy, skąd pochodzimy? Dlaczego chodzimy po ziemii? Czemu jest dzień i noc? Czym jest życie? Kim jesteśmy? Kim jest Bóg? Dlaczego Go nie widzimy?