Gniew i przebaczenie (Mt. 5:21-26)

“Albowiem Bóg nie patrzy na to, na co patrzy człowiek. Człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce.” 1 Sm. 16:7b

Pan Bóg dał ludziom przez Mojżesza 10 przykazań. Piąte z nich brzmi: “Nie zabijaj” (2 Mż. 20:13). Cóż jednak owe przykazanie znaczy? Odpowiedź daje nam Pan Jezus w dzisiejszym tekście biblijnym. 

Dlaczego Syn Boży uważa za ważne wyjaśnić nam znaczenie tego przykazania? Przecież wydaje się ono tak oczywiste w swoim przekazie. Pan Jezus zaczyna od słów: “Słyszeliście, iż powiedziano”. Faryzeusze, czyli uczeni w Piśmie, religijni przywódcy w tamtych czasach nauczali ludzi, iż przykazanie to zabrania jedynie morderstwa. 

Pojmanie Jezusa (Mt. 26:47-56)

“Gdyż oręż nasz, którym walczymy, nie jest cielesny, lecz ma moc burzenia warowni dla sprawy Bożej; nim też unicestwiamy złe zamysły.” 2 Kor. 10:4

Pojmanie Jezusa ma miejsce wieczorem, w ogrodzie Getsemane, z dala od tłumów. Arcykapłani nie chcą narazić się ludowi. Pan Jezus zostaje zdradzony i opuszczony przez najbliższych sobie na ziemi ludzi.

Czuwajcie i módlcie się (Mt. 26:36-46)

“Czuwajcie i módlcie się, abyście nie popadli w pokuszenie;” Mt. 26:41

Ogród Getsemane u podnóża Góry Oliwnej. Czwartek, który już obfitował w wiele emocji. Ostatnia Wieczerza z uczniami, zapowiedź zaparcia się uczniów, utarg Judasza z arcykapłanami. To tu rozegrać ma się bitwa decydująca o losie ludzkiego rodzaju.

Tak jak w ogrodzie Eden, grzech przez człowieka wylał się na świat, tak w ogrodzie Getsemane, Bóg Syn podjął walkę ze swoją ludzką naturą, ze strachem i zdecydował się wypić kielich gniewu Bożego. Czy historia ludzkiego zbawienia mogła wyglądać inaczej? 

Zapowiedź zaparcia się uczniów (Mt. 26:31-35)

“Ocknij się, mieczu, przeciwko mojemu pasterzowi i przeciwko mężowi – mojemu towarzyszowi! – mówi Pan Zastępów. – Uderz pasterza i będą rozproszone owce, Ja zaś zwrócę swoją rękę przeciwko maluczkim.” Zach. 13:7

Wydarzenia dzisiejszej ewangelii dzieją się bezpośrednio po Ostatniej Wieczerzy. Jest to ten sam dzień, wieczór, kiedy Pan Jezus zostanie zdradzony przez Judasza i pojmany.

Pascha czyli Wielkanoc (2 Mż. 12:17-28)

“Usuńcie stary kwas, abyście się stali nowym zaczynem, ponieważ jesteście przaśni; albowiem na naszą wielkanoc jako baranek został ofiarowany Chrystus.” 1 Kor. 5:7

Święto Paschy ustanowione zostało i obchodzone na pamiątkę wyprowadzenia przez Pana Boga Izraela z Egiptu. W tej starotestamentowej tradycji jest jednak symbolizm dużo głębszy, który znajduje swoje wypełnienie w historii naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Dzisiaj chciałbym Wam tą analogię przybliżyć. Słowo “pascha” w języku greckim i łacinie oznacza “Wielkanoc”. Forma czasownikowa tego słowa, w języku greckim, pascho, oznacza cierpieć.

Zdrada Judasza (Mt. 26:14-16, Łk. 22:1-6)

„Dlatego też Żydzi tym usilniej starali się o to, aby go zabić, bo nie tylko łamał sabat, lecz także Boga nazywał własnym Ojcem, i siebie czynił równym Bogu.” J. 5:18

Jak widzieliśmy Żydzi, w szczególności zaś przywódcy religijni, arcykapłani i faryzeusze chcieli zabić Pana dn

 

zusa. Nie odpowiadała im jego nauka, nie widzieli w nim takiego Zbawiciela, na którego czekali, który wyzwoliłby ich z rzymskiej niewoli i został ziemskim królem. Niestety wielu Żydów oczekuje na swojego Zbawiciela do dnia dzisiejszego i się go już nie doczekają.