Czcij ojca twego i matkę twoją

“Czcij ojca twego i matkę twoją, jak ci rozkazał Pan, twój Bóg, aby długo trwały twoje dni i aby ci się dobrze działo w ziemi, którą Pan, twój Bóg, ci daje.” 5 Mż. 5:16

Pierwsze cztery przykazania uczą nas jak mamy wielbić i miłować Boga. “Czcij ojca twego i matkę twoją” jest pierwszym przykazaniem, które odnosi się do naszych relacji z innymi ludźmi. Nie bez powodu Pan Bóg zachowuje taką kolejność przykazań. Najważniejsza jest zawsze nasza cześć i miłość i bojaźń przed Panem Bogiem. Wśród ludzi zaś ponad wszystkimi pozostałymi relacjami mamy stawiać zawsze rodziców. Przykazanie to jak zobaczymy obejmuje całe nasze ziemskie życie.

Przestrzegaj dnia sabatu

“Przestrzegaj dnia sabatu, aby go święcić, jak rozkazał ci Pan, twój Bóg.” 5 Mż. 5:12

Słowo sabat pochodzi z języka hebrajskiego, gdzie oznacza odpoczynek. Pan Bóg wyznaczył siódmy dzień tygodnia na dzień odpoczynku.

“Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką twoją pracę, ale siódmego dnia jest sabat Pana, twojego Boga. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani twoje bydlę, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach, aby odpoczął twój sługa i twoja służebnica tak jak ty.” 5 Mż. 5:13-14

Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego

“Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego.” 5 Mż. 5:11

Nasz reformator Marcin Luter w ten sposób tłumaczy to przykazanie w Małym Katechizmie: “Powinniśmy Boga bać się i miłować Go, abyśmy na Imię Jego nie klęli, nie przysięgali, nie czarowali, nie kłamali i nie oszukiwali, ale Go we wszelkich potrzebach wzywali, modlili się, chwalili i dziękowali” (LC, s. 43)

Z Bożej bojaźni i miłości do Boga wypływać będzie cześć dla Jego imienia. W przykazaniu tym jest wezwanie do tego, by nasze uwielbienie Boga było szczere i autentyczne. Jeśli modlimy się wspólnie, a nasze serce byłoby gdzie indziej, to nadużywamy imienia Pana. Nasza modlitwa, nasza cześć i nasze uwielbienie mają być prawdziwe.

Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej

“Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze i co jest na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie pod ziemią.” 5 Mż. 5:8

Pan Bóg wyraźnie zabrania nam w tym przykazaniu, abyśmy nie próbowali sobie tworzyć żadnych obrazów, rzeźb lub innych obiektów kultu. Są kościoły, w których budowane są bogato zdobione ołtarze, posągi Pana Jezusa, do których ludzie przychodzą i modlą się. Jest to poważne naruszenie tego przykazania. 

Cokolwiek byśmy dotknęli naszą ludzką ręką, będzie skalane, nieperfekcyjne, będzie obrazą Bożego majestatu. Nasze uwielbienie Boga ma być procesem wewnętrznym. Cześć należy oddawać Bogu w duchu i prawdzie – tak jak to mówił Pan Jezus w rozmowie z Samarytanką: “Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i takich Ojciec szuka, którzy by mu tak cześć oddawali.” J. 4:23

Prawo Boże – Wprowadzenie (5 Mż. 5:1-22)

“Błogosławieni ci, którzy żyją nienagannie, którzy postępują według zakonu Pana!” Ps. 119:1

Podczas najbliższych spotkań będziemy rozmawiać i poznawać Boże prawo, czyli zakon. Prawo nadane przez Boga jest ponad wszelkim innym prawem. Najważniejszym prawem jest prawo moralne. To prawo moralne jest nam objawione jako dziesięć przykazań, powszechnie nazywanych dekalogiem. Dekalog dany nam został przez samego Boga, który własnoręcznie, Bożym palcem, wypisał je na dwóch kamiennych tablicach.

Co możemy powiedzieć o zakonie?