Czcij ojca twego i matkę twoją

“Czcij ojca twego i matkę twoją, jak ci rozkazał Pan, twój Bóg, aby długo trwały twoje dni i aby ci się dobrze działo w ziemi, którą Pan, twój Bóg, ci daje.” 5 Mż. 5:16

Pierwsze cztery przykazania uczą nas jak mamy wielbić i miłować Boga. “Czcij ojca twego i matkę twoją” jest pierwszym przykazaniem, które odnosi się do naszych relacji z innymi ludźmi. Nie bez powodu Pan Bóg zachowuje taką kolejność przykazań. Najważniejsza jest zawsze nasza cześć i miłość i bojaźń przed Panem Bogiem. Wśród ludzi zaś ponad wszystkimi pozostałymi relacjami mamy stawiać zawsze rodziców. Przykazanie to jak zobaczymy obejmuje całe nasze ziemskie życie.

Albowiem dziecię narodziło się nam (Iz. 9:5)

“Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju.”

Dzisiaj czytamy proroczy fragment księgi Izajasza, mówiący o narodzeniu dzieciątka Jezus. Prorok używa wydaje się powtórzenia: “Dziecię narodziło się nam”, “syn jest nam dany”. Jaki jest cel tego zabiegu?

Prawdziwe upamiętanie i regeneracja (Ps. 51:12-21)

Kiedy Słowo ewangelii trafia na dobry grunt w naszych sercach, kiedy przez wiarę otrzymujemy łaskę naszego Pana Jezusa Chrystusa, zyskujemy przebaczenie naszych win. Nasz grzech zostaje odpuszczony. Jednak na samym przebaczeniu nasze zbawienie się nie kończy. Potrzebujemy nie tylko usprawiedliwienia przed Bogiem, odkupienia z naszych win. Dlatego Pan Bóg zaczyna proces naszej regeneracji. Ten proces trwać będzie tak długo aż staniemy się biali niczym śnieg. “Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę.” 

O tej regeneracji mówi druga część psalmu. Dawid jest świadomy, że samo odpuszczenie jego win nie rozwiązuje problemu. Potrzebna jest nam nowa natura, nowe serce, takie, które będzie zdolne podporządkować się Bogu. Serce, które nie będzie żyło w buncie. Potrzebny jest nam nowy, prawy duch. Dlatego Dawid woła: “Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, a ducha prawego odnów we mnie!”

Ten nowy duch i nowe serce jest dostępne dla wszystkich, którzy tak jak Dawid ze skruchą przychodzą do Pana prosić o przebaczenie. Pan Bóg zapowiedział to przez proroka Ezechiela: “I dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrze, i usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste.” Ez. 36:26

Przestrzegaj dnia sabatu

“Przestrzegaj dnia sabatu, aby go święcić, jak rozkazał ci Pan, twój Bóg.” 5 Mż. 5:12

Słowo sabat pochodzi z języka hebrajskiego, gdzie oznacza odpoczynek. Pan Bóg wyznaczył siódmy dzień tygodnia na dzień odpoczynku.

“Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką twoją pracę, ale siódmego dnia jest sabat Pana, twojego Boga. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani twoje bydlę, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach, aby odpoczął twój sługa i twoja służebnica tak jak ty.” 5 Mż. 5:13-14

Prawdziwe upamiętanie i usprawiedliwienie (Ps. 51:1-11)

“Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, upamiętajcie się i wierzcie ewangelii.” Mk. 1:15

Ewangelia, którą dla nas wypełnił i głosił Jezus Chrystus jest ewangelią upamiętania. Bez prawdziwego upamiętania, nie jest dane człowiekowi dostąpić wszystkich błogosławieństw Bożych, a przede wszystkim łaski zbawienia. Dlatego powinniśmy mieć świadomość czym jest upamiętanie. Jednym z najbogatszych biblijnych tekstów na ten temat, który najgłębiej przemawia do naszej duszy jest psalm 51.

Pierwszy werset tego psalmu mówi nam o okolicznościach jego powstania. “Gdy wdał się z Batszebą i przyszedł do niego prorok Natan.” O wydarzeniach do których nawiązuje psalm czytamy w drugiej księdze Samuela, rozdziały 11-12. Król Dawid przechadzał się po tarasie swojego pałacu i zobaczył z oddali piękną kobietę, którą kazał do siebie sprowadzić. Batszeba była jednak żoną bardzo oddanego dowódcy wojsk izraelskich. Dawid dopuścił się zdrady wobec tego męża, a Batszeba zaszła w ciążę. Dawid podstępem doprowadził do śmierci jej męża, wystawiając go w najbardziej niebezpiecznym miejscu podczas jednej z bitew. 

Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego

“Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego.” 5 Mż. 5:11

Nasz reformator Marcin Luter w ten sposób tłumaczy to przykazanie w Małym Katechizmie: “Powinniśmy Boga bać się i miłować Go, abyśmy na Imię Jego nie klęli, nie przysięgali, nie czarowali, nie kłamali i nie oszukiwali, ale Go we wszelkich potrzebach wzywali, modlili się, chwalili i dziękowali” (LC, s. 43)

Z Bożej bojaźni i miłości do Boga wypływać będzie cześć dla Jego imienia. W przykazaniu tym jest wezwanie do tego, by nasze uwielbienie Boga było szczere i autentyczne. Jeśli modlimy się wspólnie, a nasze serce byłoby gdzie indziej, to nadużywamy imienia Pana. Nasza modlitwa, nasza cześć i nasze uwielbienie mają być prawdziwe.

Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej

“Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze i co jest na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie pod ziemią.” 5 Mż. 5:8

Pan Bóg wyraźnie zabrania nam w tym przykazaniu, abyśmy nie próbowali sobie tworzyć żadnych obrazów, rzeźb lub innych obiektów kultu. Są kościoły, w których budowane są bogato zdobione ołtarze, posągi Pana Jezusa, do których ludzie przychodzą i modlą się. Jest to poważne naruszenie tego przykazania. 

Cokolwiek byśmy dotknęli naszą ludzką ręką, będzie skalane, nieperfekcyjne, będzie obrazą Bożego majestatu. Nasze uwielbienie Boga ma być procesem wewnętrznym. Cześć należy oddawać Bogu w duchu i prawdzie – tak jak to mówił Pan Jezus w rozmowie z Samarytanką: “Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i takich Ojciec szuka, którzy by mu tak cześć oddawali.” J. 4:23

Nie będziesz miał innych bogów obok mnie (2 Mż. 20:2-3)

„Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał innych bogów obok mnie.”

Nie będziesz miał innych bogów obok mnie. Przykazanie to jest wieczne. Cóż zatem znaczy, że mamy nie mieć innych bogów obok mnie? Uznajemy Jezusa Chrystusa jako Pana naszego życia, naszej osoby, i wielbimy tylko Boga Wszechmogącego, który przez niego się objawił jako Syn Boży.

Inni bogowie, pisani małą literą, to wszystkie rzeczy, które odciągają naszą uwagę od Pana Boga. Wszystko co staje się dla nas ważniejsze niż Pan, jest zagrożeniem. Szczególnie w dzisiejszych czasach, ludzie mogą mieć czego tylko zapragną. Tak ważne jest, aby nasze serce było we właściwym miejscu. “Albowiem gdzie jest skarb twój – tam będzie i serce twoje.” Mt. 6:21 Przestrzeganie tego bardzo ważnego przykazania jest wołaniem, abyśmy byli “w tym świecie”, lecz nie “z tego świata”. 

Prawo Boże – Wprowadzenie (5 Mż. 5:1-22)

“Błogosławieni ci, którzy żyją nienagannie, którzy postępują według zakonu Pana!” Ps. 119:1

Podczas najbliższych spotkań będziemy rozmawiać i poznawać Boże prawo, czyli zakon. Prawo nadane przez Boga jest ponad wszelkim innym prawem. Najważniejszym prawem jest prawo moralne. To prawo moralne jest nam objawione jako dziesięć przykazań, powszechnie nazywanych dekalogiem. Dekalog dany nam został przez samego Boga, który własnoręcznie, Bożym palcem, wypisał je na dwóch kamiennych tablicach.

Co możemy powiedzieć o zakonie?

Jadowite węże (4 Mż. 21:4-10)

“Do mnie się zwróćcie, wszystkie krańce ziemi, abyście były zbawione, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego.” Iz. 45:22

Kiedy Pan Bóg wyprowadził przez Mojżesza lud z Egiptu, potomkowie Izraela odbyć musieli długą wędrówkę po dzikiej pustyni. O wędrówce tej dowiadujemy się z ksiąg Mojżesza w Biblii. Dzisiaj czytamy o części tej drogi, kiedy Izraelici idą od góry Hor ku Morzu Czerwonemu. Lud Boży, wybrani przez Boga, jest zniecierpliwiony znojami i trudami podróży. Izrael zaczyna mówić przeciw Bogu i przeciw Mojżeszowi. 

“Po co wyprowadziliście nas z Egiptu, czy po to, abyśmy pomarli na pustyni? Gdyż nie mamy chleba ani wody i zbrzydł nam ten nędzny pokarm.” 4 Mż. 4:5